![Lazurowe Wybrzeże (Cote d’Azur), rozsławione w latach 50. XX wieku przez takie gwiazdy francuskiego kina, jak Brigitte Bardot i Louis de Funes, onieśmiela dziś przepychem luksusowych hoteli i wszechobecnością milionerów spędzających wakacje w słynnym Saint-Tropez. Wydaje się, że przemysł turystyczny opanował już wszystkie zakątki tego regionu Prowansji, a z dawnych dzikich plaż i malowniczych rybackich osad nie pozostało nic. To jednak nie do końca prawda. Lazurowe Wybrzeże wciąż zachwyca, skrywając między wzgórzami, porośniętymi sosnami, kasztanowcami i dębami korkowymi, urocze miasteczka, które zachowały nie tylko swoisty urok francuskiej prowincji, ale także zapach i smak prowansalskiej kuchni.
Jedną z najbardziej zachwycających miejscowości jest Grimaud. Wraz z Gassin i Ramatuelle należy ono do znajdujących się w tej części Lazurowego Wybrzeża osad warownych, nazywanych przez Francuzów ”village perché”, co oznacza ”orle gniazdo”. Bajkowe domy z arkadami, wąskie, kamienne uliczki i wszechobecne kwiaty tworzą w Grimaud atmosferę tak niezwykłą, że czarowi miasteczka wprost nie sposób się oprzeć.
[T]Grimaud leży ok. 5 km w głąb kraju od Zatoki Saint-Tropez (Golfe de Saint-Tropez) i ok. 10 km na zachód od samego Saint-Tropez, z którego można dojechać tam autobusem lub samochodem drogą D61 i D14. Z Polski do Prowansji prowadzą dwie trasy - jedna przez Niemcy (po przekroczeniu granicy w Miluzie, należy kierować się do Dijon, Lyonu i Awinionu) a druga przez Czechy, Słowację i Austrię (granicę przekracza się w Mentonie, wjeżdżając na Lazurowe Wybrzeże od wschodu). W obu przypadkach podróż trwa około 25 godzin.
Historia i zabytki
Historia Grimaud sięga średniowiecza, kiedy w X wieku na jednym ze wzgórz osiedliła się rodzina książąt Grimaldich - miasteczko właśnie im zawdzięcza swoją nazwę. Ziemie te otrzymał Gibelin Grimaldi w darze od księcia Prowansji Wilhelma I za wypędzenie z tego regionu Saracenów. W XI wieku na jednej ze skał wzniesiono warowny zamek (Le Chateau de Grimaud), którego ruiny stanowią dziś jedną z największych atrakcji turystycznych miejscowości. Początkowo budowla miała cztery wieże i potrójny mur obronny, jednak - mimo że nigdy nie została zdobyta - podczas rewolucji uległa niemal całkowitemu zniszczeniu. Do dziś zachowała się jedynie sala zamkowa, jedna z wież i część murów, skąd można podziwiać Masyw Maurów (Massif des Maures) - pokryte piniami, sosnami, kasztanowcami i dębami korkowymi ogromne skały, których nazwa pochodzi od prowansalskiego słowa maouro, co oznacza ”mroczny las” lub Saracenów nazywanych Maurami; oraz Port Grimaud - wybudowaną w latach 60. turystyczną miejscowość, która dzięki licznym mostom, kanałom i sztucznym wysepkom nazywana jest ”Wenecją Prowansji”.
[T]Podczas pobytu w Grimaud warto zwiedzić również pochodzący z przełomu XII i XIII wieku kościół św. Michała (Église Saint Michel), gdzie uwagę zwraca podarowana przez króla René marmurowa chrzcielnica (XII w.), a także Dom Templariuszy (La Maison des Templiers), który - choć nie należał do posiadłości słynnego zakonu - stanowi niezwykle imponujący architektonicznie renesansowy budynek. Za miastem natomiast znajduje się interesująca kaplica Matki Boskiej (La Chapelle Notre Dame de la Queste), z pięknie rzeźbionym w drewnie i pozłacanym barokowym ołtarzem, oraz dosyć niedawno wyremontowany XII-wieczny młyn (Le Moulin de Grimaud).
Hotele, restauracje, rozrywka
Grimaud, podobnie jak całe Lazurowe Wybrzeże, jest bardzo dobrze przygotowane na przyjęcie wczasowiczów. Nie trzeba się martwić nieznajomością francuskiego - obsługa ruchu turystycznego odbywa się również w języku angielskim (także przewodniki, mapy i ważniejsze ulotki są tłumaczone). Do Grimaud najlepiej wybrać się późną wiosną lub wczesną jesienią - temperatura osiąga wówczas przyjemne 20-25°C, jest taniej (czasem nawet do 50%!), a przede wszystkim można uniknąć turystycznego oblężenia, które w lipcu i sierpniu sięga zenitu, podobnie jak ceny.
Warto wspomnieć również o niektórych imprezach kulturalnych, odbywających się w Grimaud. Jeśli wczasy zaplanujemy na maj, mamy szansę uczestniczyć w obchodach przypadającego wówczas Święta Wełny, a jeśli pojedziemy tam w środku sezonu, czyli w lipcu lub sierpniu, możemy wybrać się na Festiwal Muzyki Świata. Nie sposób pominąć również targu w Grimaud - odbywa się w każdy czwartek i można znaleźć na nim prawdziwe cudeńka, jeśli chodzi o dzieła sztuki!
W tej uroczej miejscowości, jaką jest Grimaud, znajdują się zarówno hotele o wysokim standardzie, popularne pensjonaty B&B czy hostele familijne, jak i oferowane przez mieszkańców kwatery prywatne, niestety często bez osobnej łazienki. Dużym powodzeniem cieszą się także kempingi - są znacznie tańsze niż te zlokalizowane na wybrzeżu, a równie dobrze wyposażone (pralnia, kantor, restauracja, plac zabaw itd.). Niezależnie jednak od rodzaju preferowanego miejsca pobytu i terminu planowanych wakacji, o nocleg warto zatroszczyć się zawczasu - pamiętajmy, że wcześniejsza rezerwacja niejednokrotnie gwarantuje również tańszy pobyt. Zdecydowanie odradzamy spontaniczną podróż na Lazurowe Wybrzeże - może rozczarować brakiem miejsc noclegowych lub bardzo wygórowanymi cenami.
Grimaud nie zawiedzie również wielbicieli prowansalskiej kuchni. Przy wąskich, ukwieconych uliczkach na turystów czekają urocze restauracje, wabiące urlopowiczów nie tylko zapachem lawendy i tymianku, dodawanymi do wyśmienitych dań prowansalskich, ale również romantyczną atmosferą. Do najbardziej polecanych należą Le Cafe de France (na rynku), La Bretonniere (na Place Penitents) oraz Les Muriers (przy Route St. Pons). Pamiętajmy jednak, że w Grimaud, podobnie jak w innych prowansalskich miasteczkach, restauracje otwarte są zwykle w godzinach 12.00-14.30 (pora obiadu) i 19.00-22.30 (pora kolacji) - poza tymi godzinami lokale są zamknięte, a nawet jeśli prosperują, zwykle serwowane są tylko napoje i przekąski.
W Grimaud amatorzy sportów i aktywnego wypoczynku z pewnością nie będą narzekać. Do dyspozycji wczasowiczów są nie tylko baseny, siłownie, korty tenisowe i pola golfowe - 5 km od miasteczka, w Port-Grimaud, można ponurkować, pojeździć na nartach wodnych czy desce surfingowej, wypożyczyć łódź, skuter wodny czy rower. Ciekawą ofertą kuszą także szkółki jeździeckie, oferujące wakacje w siodle, oraz organizowane wycieczki helikopterami, umożliwiające podziwianie Lazurowego Wybrzeża z lotu ptaka.
Okolice Grimaud to jednak przede wszystkim raj dla piechurów i rowerzystów. Przez Masyw Maurów (Massif des Maures) wiedzie wiele turystycznych szlaków pieszych i rowerowych, dobrze oznaczonych i informujących o stopniu trudności. Wycieczki rowerowe lub piesze można zaplanować samemu lub dołączyć do tych organizowanych przez Biura Informacji Turystycznej (Bureau Municipial du Tourisme), czy wypożyczalnie rowerów. W Grimaud Biuro Informacji Turystycznej znajduje się przy bd des Aliziers. Jeśli wycieczkę organizujemy samemu, pamiętajmy o tym, aby zaopatrzyć się w mapkę tras (dostępne w Biurach Informacji Turystycznej) i solidny prowiant!
Okolice
Prócz wycieczek po wspomnianym już Masywie Maurów i obowiązkowego wypadu do Saint Tropez - warto tam wstąpić do Muzeum Zwiastowania (Museé de L’Annonciade), Cytadeli i Muzeum Marynarki (La Citadelle, Museé Naval), Muzeum Motyli (La Maison des Papillons), oraz oczywiście przespacerować się portowym nabrzeżem - koniecznie zwiedzić należy także inne miejsca będące w okolicy Grimaud. Do szczególnie polecanych należą ruiny średniowiecznego klasztoru La Chartreuse de la Verne oraz dwie osady warowne: ukryta wśród gór Ramatuelle i urocza Gassin, uznana za najbardziej ukwiecone miasteczko Francji. Zachęcamy również do zatrzymana się w Collobriéres, miejscowości położonej w malowniczej kotlinie, słynącej z wybornego wina Rosé
i przepysznych cukierków z kasztanów (marron glacé).
Pragniesz wakacji innych niż wszystkie? Chciałbyś otrzeć się o ”wielki świat” Saint Tropez, a jednocześnie poczuć niezwykłą atmosferę francuskiej prowincji? Wybierz się do Grimaud - ta maleńka górska osada sprawi, że Twój urlop pozostanie niezapomniany. Wśród średniowiecznych uliczek Grimaud poczujesz się niczym na granicy dwóch światów - tego przepełnionego bogactwem i luksusem pobliskiego Saint-Tropez, i tego, który powoli zamiera - pachnącego sosną, świeżymi owocami południa i leniwie płynącymi dniami prowansalskiego lata.](photo/15/8232_thmb.jpg)
Pewnego razu w lesie biegnie sobie wiewiórka z kasetą video. Nagle tak sobie spacerując spotyka zajączka. Zajączek na to :
- Co tam masz wiewiórko ?
- Film porno - odpowiada wiewiórka.
- Oooo !!! Biegnijmy wiec szybko oglądać - mówi zajączek.
Wiewiórka zgodziła się zabrać ze sobą zajączka i zaprosiła go do swej dziupli. Po drodze spotykają konia, który z zaciekawieniem pyta :
- Co tam macie kochani ?
- Film porno - odpowiada napalony zajączek.
Koń na to :
- Proszę weźcie mnie ze sobą...
Niestety wiewiórka odmówiła gdyż koń nie mógłby się zmieścić w jej malutkiej dziupli. Koń zasmucony, postanowił, że będzie ich śledzić. Gdy wiewiórka z zajączkiem rozkoszowali się filmem koń postanowił po kryjomu wejść na drzewo aby lepiej mógł widzieć Kiedy film się skończył (bardzo napalony) zajączek mówi do wiewiórki :
- Chodź zwalimy konia !!!
Na to koń siedzący na drzewie :
- Nie nie nie, to ja już sam zejdę!
- Jasiu kim jest twoj ojciec?
- On jest chory.
- Ale co on robi?
- Kaszle.
Jasiu mial slabe oceny. Mama mowi wiec do taty:
- porozmawiaj z Jasim po mesku, zobacz na jego oceny, przemow mu do rozumu.
Ojciec pomyslal, wzial flache i puka do Jasia:
- moge wejsc.
- wejdz tato, prosze.
- przyszedlem pogadac - dziobnemy po kieliszku?
- dobra
Popili troszke:
- moze zapalimy - mowi ojciec
Jasiu zdziwiony:
- dobra - zapalimy
Po jakims czasie ojciec:
- no to co? moze jakis swierszczyk
No i wyjal z rekawa swierszcza i ogladaja, a Jasiu taki zaczerwieniony,
podniecony (wplyw alkoholu, papierosow no i w ogole z ojcem...)
- Tato, kto ma taaakie dziewczyny?
- PRYMUSI synu, prymusi.
Przychodzi chlopaczek do sklepu i sie kupuje u ekspedientki.
- Poprosze uglwghdfdxovo ziemniakow.
- 2 kilo czego?
Nauczyciel polecil uczniom napisac wypracowanie na temat: "Jak trzeba sie uczyc?". Jasio napisal:
- "Im wiecej sie czlowiek uczy, tym wiecej umie. Im wiecej umie,tym wiecej zapomina. Im wiecej zapomina, tym mniej umie. Im mniej umie, tym mniej zapomina. Wiec po co sie uczyc?!".
Przychodzi maly Jas do szkoly ma cala opuchnieta i czerwona
twarz, pani sie pyta:
- Co sie stalo Jasiu?
- Ooossss
- No co sie stalo....
- Ooooosssssaaaaa
- Co osa ?? Ugryzla cie ??
- Nie, tato lopata zabil !
Pani na poczcie zobaczyła jak Jasiu wrzucał list bez znaczka do Sw. Mikołaja.
Jako ze list bez znaczka nie miał szansy dojść nigdzie, wiec z koleżankami
stwierdziły, ze przeczytają. Jak postanowiły tak zrobiły, no i czytają:
"Drogi Święty Mikołaju, Pisze do Ciebie ten list, ale pewnie i tak nie dojdzie, bo nie stać mnie nawet na znaczek. Pochodzę z bardzo biednej rodziny i nie stać nas nawet na jedzenie. Ale zawsze marzyłem Sw. Mikołaju, żeby dostać pod choinkę narty, łyżwy i kombinezon narciarski, i pisze ten list bo może tym razem stanie się cud i spełnią się moje marzenia..." Panie z poczty przeczytały, wzruszyły się losem Jasia, i postanowiły zrobić mu niespodziankę, i kupić mu prezenty pod choinkę. Jak postanowiły, tak zrobiły. Uzbierały trochę pieniędzy i kupiły Jasiowi narty i łyżwy, ale brakło im pieniędzy na kombinezon narciarski. Trudno, wysłały Jasiowi taki prezent jaki miały.
Za jakiś czas ta sama pani z poczty patrzy a Jasiu znowu idzie z listem bez znaczka, do Sw. Mikołaja, wiec znowu wzięła list i z koleżankami czyta:
"Drogi Święty Mikołaju, Dziękuje Ci bardzo za wspaniale prezenty. Dziękuje za narty, łyżwy i ten kombinezon którego nie dostałem, ale który na pewno wysłałeś. Nie przejmuj się Sw. Mikołaju, to nie twoja wina. Ja wiem, po prostu te k...y z poczty go wzięły..."
Wchodzi pani do klasy i widzi, ze Małgosia wychodzi zza firanki i poprawia
sobie spódniczkę. Po chwili wychodzi Jasio i podciąga sobie rozporek. Pani pyta
Jasia, co oni tam z Małgosia robili. Jasio:
- Nie wiem, jak to się nazywa, ale to będzie moje hobby do końca życia.
Przychodzi Jasiu do domu ze szkoły i krzyczy :
- Mamo, mamo dzisiaj zrobiłem dobry uczynek.
- No to mów.
- Koledzy podłożyli pineskę szpicem do góry na krześle nauczyciela. Już miał
siadać kiedy ja odsunąłem krzesło.
Wraca nawalona wrona z imprezy. Leci i kracze:
- Krrra, Krrra itd.
Nagle (było już ciemnawo) walnęła w drzewo. Spadła. Po chwili podnosi się, otrzepuje z kurzu i próbuje:
- Hau, miau - cholera jak to było?